ROBERT SCHROEDER 001 Floating Music (9:07) 002 Divine My Future (5:10) 003 Pasttime (4:11) 004 Out Of Control (3:54) 005 Visions (3:04) 006 Rotary Motion (3:29)
REDSHIFT 007 Heaven is a Turquoise Avenger (17:45)
KLAUS SCHULZE 008 Crystal Lake (29:16)
Pełny czas: 76:12
W załączniku muzycznym utwór "Heaven is a Turquoise Avenge" zespołu Redshift. To wspaniały zespół grający elektronicznego rocka w stylu szkoły berlińskiej prowadzony przez Marka Shreeve'a. To grupa wciąż mało znana w Polsce. To także przykład na to, ze dobrzy artyści nie mają łatwo przebić się ze swoją muzyką do masowego odbiorcy, bo wielu gorszych grup od tego zespołu jest bardziej znanych i cenionych.
001 ROBERT SCHROEDER - Future Passing By 1979 (9:11) 002 NEURONIUM - The Neutron Age 1982 (17:59) 003 REDSHIFT - Redshift 1996 (18:44) 004 REINHARD LAKOMY - Der Traum von Asgard 1983 (10:52) 005 WENDY CARLOS - Fall 1972 (21:08)
Pełny czas: 78:11
W załączniku utwór "Future Passing By" Roberta Schrödera
001 ROBERT SCHROEDER - Harmonic Ascendant (22:16) - z albumu „Harmonic Ascendant” (1979)
002 SYNERGY - Classical Gas (3:00) - z albumu „Sequencer” (1976)
003 SYNERGY - Warriors (12:51) - z albumu „Electronic Realizations For Rock Orchestra” (1975)
004 MARK SHREEVE - Thoughts Of War 1 (15:15) 005 MARK SHREEVE - Thoughts Of War 2 (18:41) - z albumu „Thoughts Of War (1981)
Pełny czas: 72:13
W muzyce lubię długie instrumentalne utwory, pełne improwizacji, ale też o pewnej rytmice i melodyjne. Dlatego kocham muzykę elektroniczną, gdzie wokaliści mają wreszcie zamknięte kłapaczki, a do naszych uszu i serc może przemówić sam dźwięk bez słów. W ramach muzyki elektronicznej najbardziej przemawiają do mnie te jej style zwane: elektroniką sekwencyjną, elektroniką progresywną (progressive electronic) i szkołą berlińską (Berlin School). Ale do tego należy dodać także kilka stylów pochodnych np. kosmiczny ambient (space ambient).
Oczywiście najbardziej znanymi przedstawicielami tego nurtu, a zarazem jego twórcami są głównie wykonawcy niemieccy: Tangerine Dream, Klaus Schulze, Ash Ra Tempel itp. Jednak w tymi miejscu chciałbym przedstawić mniej znanych, co nie znaczy mniej zdolnych przedstawicieli tej muzyki, także spoza Niemiec. Każdy z przedstawionych tutaj artystów, to zdolny kompozytor, wykonawca, a zarazem wirtuoz syntezatorów.
Robert Schröder (ur. 1955 r.) to jedyny w tej grupie muzyk niemiecki. Jego pierwszy album pt.: „Harmonic Ascendant” ukazał się w 1979 r. W ciągu trwające do chwili obecnej kariery nagrał i wydał kilkanaście albumów, z których przynajmniej kilka można uznać za arcydzieła muzyki elektronicznej. Na pewno takim arcydziełem jest już jego debiutancka płyta.
Synergy, to pseudonim artystyczny amerykańskiego wirtuoza instrumentów klawiszowych Larry Fasta (ur. 1951 r.). Obecnie znany on jest głównie jako muzyk towarzyszący Peterowi Gabrielowi. Ale Larry Fast ma także własny imponujący dorobek solowy jako kompozytor muzyki elektronicznej pod wspomnianym pseudonimem. Już jego pierwszy album pt. ”Electronic Realizations for Rock Orchestra” z 1975 r. świadczył o jego wielkiej wrażliwości muzycznej i wyczuciu instrumentów elektronicznych. Większość swych najlepszych z muzyką elektroniczną Synergy nagrał i wydał w latach 1975-1982. Niestety płyty te są stosunkowo mało znana, a przez to cenione.
Jednak najbardziej tajemniczą postacią wśród tutaj zgromadzonych jest na pewno brytyjski kompozytor muzyki elektronicznej i wirtuoz syntezatorów Mark Shreeve (ur. ok. 1955 r.). To paradoks, że jest tak mało znany, bo w latach 80. współpracował z Samanthą Fox pomagając jej tworzyć muzykę do jej dość lichych popowych utworów. Fakt, iż Mark Shreeve nie jest postacią łatwo kojarzoną przez przeciętnego fana wynika głównie z tego, że jego płyty są bardzo trudno dostępne. Przeważnie wydawano je w małych nakładach i nigdy nie wznawiano, albo bardzo rzadko.
Jego dwa pierwsze albumy: Émbryo” (1980) i „Ursa Major” (1980) ukazały się jedynie na kasetach i nigdy nie zostały wznowione na płycie winylowej czy CD. Szczególnie interesującą muzykę zawiera zwłaszcza druga z nich. Z tego względu za jego pierwszy solowy album wielu uważa dopiero płytę „Thoughts Of War” z 1981 r. Do chwili obecnej miała ona tylko trzy wydania, więc o jej zakupie należy raczej zapomnieć, albo uzbroić się w znaczniejszą ilość gotówki w celu przelicytowania jej na aukcjach.
Solowy dorobek Marka Shreeva obejmuje kilkanaście płyt, z których kilka przeszło do muzycznej legendy np., obok omawianej tutaj, także album „Assasin” z 1983 r. Większość z nich przynosi wciągającą i nietuzinkową muzykę elektroniczną. Począwszy od drugiej połowy lat 90. Mark Shreeve prowadzi też dwa wyjątkowo kreatywne zespoły: ARC i Redshift. Oczywiście oba tworzą także muzykę elektroniczną i są klasą same dla siebie.
W załączniku kompozycja "Harmonic Ascendant" z albumu Roberta Schroedera pod tym samym tytułem z 1979 r.
